یــه جــایی خــوندم خـــوب بـــود گــفتم شـماهم بـــخونید. 
مــعلم به شاگردانش گفت:فردا شعر"بنی آدم اعضای یک پیکرند"را حــفظ کنید از همه تان میپرسم. 
فردا شد معلم از همه پرسید به یــکی از بچه ها که رسید شاگرد فقط تا"بنی آدم اعضای یک پیکرند/که در آفرینش ز یک گوهرند"را خواند 
معلم گفت:بقیش را هم بخوان! 
شاگرد گفت:خانم دیشب مادرم مریض بود نتوانستم حفظ کنم. 
معلم گفت:به من ربطی ندارد باید حفظ میکردی. 
شاگرد هم نه گذاشت نه ورداشت گفت:"تو کز محنت دیگران بی غمی نشاید که نامت نهند آدمــــی"^ــ^