ای بابا،،این شاعرای ماهم تعادل نداشتنا... 
میگه:برخیز و مخور غم جهان گذران، 
تا پا میشم میگه: 
بنشین و دمی را به شادمانی گذران.. 
. 
. 
. 
. 
. 
. 
حالا فعلا نیم خیز موندم تا تکلیفم تو بیت بعدی معلوم بشه،،والااا